رفتن به محتوای اصلی

شماره ۵۹ : ای دریغ از من که روزی...

 ای دریغ از من که روزی اینان را تنگ در آغوش می‌فشردم، مگر که هنر آموزند و راه و رسم زندگی. ای دریغ از من و سخت افسوس و دو صد ناسزا بر من، که روزی ایشان را تنگ در آغوش فشردم، مگر که کودنانِ شر خیر آموزند و به روشنی برخیزند.

نه، نه، دریغ گفتن ناسپاسی‌ست و شکرانه ناگزاردن. لیکن افسوس و در آنِ دل‌ نه هیچ افسوس، که چنین که می‌باید رواست.

دل از خویش می‎سوزد .
دل می‌باید که بسوزد،
چرا که دل را سوختن مشغله است.

دانلود هنر و معنویت
پیمایش کتاب